مبینا نصیری

برای موفقیت در کسب و کار هنری خود، طرح عملی داشته باشید

۸ شهریور ۱۳۹۷

اگر اهداف‌تان را مشخص کرده‌اید و به برنامه ریزی برای رسیدن به این اهداف فکر کرده‌اید؛ پس چیزی که در حال حاضر به آن نیاز دارید یک طرح عملی است.

در این نوشته می‌خواهم از شما دعوت کنم تا حرف‌های راندا شالر در کتاب “چگونه کسب و کار هنری راه بیندازیم” – در مورد داشتن یک طرح عملی – را با هم بخوانیم. و ببینیم چطور می‌توانیم آن را به کار ببندیم.

فراموش نکنیم که فراتر از هر رویا و رویاپردازی و تجسم و برنامه‌ریزی و حفظ اهداف؛ داشتن یک طرح عملی که ما را در مسیر اهداف‌مان به حرکت وا دارد بسیار مهم و حیاتی است.

همانطور که راندا شالر تاکید می کند، تمرکز بر مراحل عملی حرفه و انجام دادن کار به طور همزمان، مهارتی است که تمرین لازم دارد.

اگر هر کدام را با بی‌میلی انجام دهیم، چندان پیشرفتی نخواهیم داشت.

یک ذهن خلاق و حرفه‌ای نیاز به مدیریت دارد. 

اگرعلاقمندیم کاری در جهان انجام دهیم به بینش، برنامه ریزی و طی مراحل عملی نیاز داریم.

اما خوب است این را هم بدانیم که طرح‌ها ابزاری تغییرپذیرند.

آنها راهنما هستند نه اصل.

پس بهتر است به طرح عملی‌مان به عنوان یک راهنمای انعطاف پذیر و قابل تغییر نگاه کنیم نه یک اصل صلب و خشک و تغییرناپذیر.

یاد جمله‌ی جالبی از استیو بلنک هم افتادم که می گوید:

“ما فقط آغاز و پایان راه را می دانیم. وسط را نمی دانیم. اشکال ندارد چون وسط می‌تواند تغییر کند.”

برگردیم به داشتن یک طرح عملی.

نوشتن طرح عملی چندان هم مشکل نیست.

فقط کافی است یک سری قدم‌های کوچک برداریم تا در قدم اول نگرش خود را مشخص کنیم.

(گام‌های کوچک یا میکرواکشن‌ها که در این نوشته: آیا می‌توان بدون پول، یک کسب و کار هنری راه انداخت؟  به آنها اشاره کرده بودم یادتان می‌آید؟)

حالا در قدم دوم اهداف‌مان را مشخص می‌کنیم و در قدم سوم پیش نویس طرحی از قدم های کوچک را تهیه می‌کنیم تاما را به مسیر درست هدایت کند.

شالر توصیه‌ی خوبی به ما می‌کند.

او می‌گوید: برای اطمینان از این که از پا نمی‌افتید, مراحل را کوتاه و کوتاه‌تر کنید،

آن ها را در تقویم یادداشت کنید

و هر وقت کاری را به انجام رساندید، به خود پاداش بدهید.

(مثلاً به عنوان پاداش، یک کاپ کیک رنگین کمانی چطوره؟ 🙂 )

بعد برای خودتان مشخص کنید که از نظر شخصی و حرفه‌ای چه جایگاهی می‌خواهید داشته باشید؟

چگونه می‌فهمید چه موقع به اهداف و مراحل مهم زندگی خود رسیده‌اید؟

موفقیت‌تان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در این مورد باز هم در همینجا بیشتر با هم حرف خواهیم زد. 

راستی، شما ایده‌ای در این زمینه ندارید؟ 

 

در باب زوال عشق – ادبیات مبینا نصیری

۸ شهریور ۱۳۹۷

در باب زوال عشق

ادبیات مبینا نصیری ـ “در باب زوال عشق” در مجموعۀ مدرسه خوشبختی نوشتۀ مرتضا کربلایی لو:

***

هیچ وقت خسته نمی‌شوم از کنجکاوی، از کسی که رابطۀ عاشقانۀ چهار پنج ساله‌اش ناگهان پایان یافته، بپرسم که چی شد که تمام شد؟ و هیچ وقت پاسخ او برایم تکراری نمی‌شود. انگار دلم می‌خواهد ترجیح زندگی بر عشق را برای چندمین بار ببینم و بشنوم و بفهمم همۀ چیزی که انسان‌ها می‌خواهند عشق نیست. خواستن یک شخص محبوب با نگاه داشتن آن شخص، دو چیز جداست و زندگی همان تلاش برای نگاه داشتن است نه خواستن. عشق رابطۀ ملتهبی است و بر ناهم‌زمانی‌ها استوار است: خواستن من و نخواستن او، دلتنگی من و فراغت او، تنهایی من و شلوغ بودن سر او، نخواستن من و خواستن او. در این ناهم‌زمانی‌ها، در درون عاشق و معشوق رویدادهایی پنهان می‌افتد که شخص را به سمت زندگی عادی می‌کشاند. این رویدادها از چشم دو طرف پنهان‌اند. می‌پندارند آتش عشقشان زنده است. همچنان خواستنی و خواسته شده‌اند. این فریب همیشه کمین کرده است. زمان که می‌گذرد، «خواستن» جایش را با «زندگی» عوض می‌کند. دو طرف در درون به زندگی‌هایشان بازگشته‌اند. و حالا فقط با تلاش است که می‌توان محبوب را نگاه داشت. آن‌هایی که فقط عشق را می‌خواهند، دست در جیب می‌ایستند و نگاه می‌کنند تا زندگی، مثل رودخانه‌ای بزرگ و آرام، معشوقشان را ببرد. آیا فنی، شیوه‌ای، دکترینی برای عشق وجود دارد که در مقابل یغمای زندگی محفوظش بدارد؟ به گمان من وجود دارد.

مدرسه خوشبختی در اینستاگرام

(یادداشت‌های اینستاگرامی مرتضا کربلایی لو)

ادبیات مبینا نصیری / ۷ شهریور ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email

پخش دو نمایش به مناسبت عید غدیرخم از رادیو

۷ شهریور ۱۳۹۷

 به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی رادیو، نمایش رادیویی “وصی” به نویسندگی علی خاکبازان و به تهیه ‌کنندگی شهناز دهکردی، کارگردانی مینو جبارزاده و با هنرمندی نورالدین جوادیان، علی اصغر دریایی، مهدی طهماسبی، مهرخ افضلی، مجتبی طباطبایی و میرطاهر مظلومی در اداره کل هنرهای نمایشی رادیو تولید شده است.

“وصی” به صدابرداری پیروز صدرایی و افکت نازنین حسن پور، پنج شنبه ، ۸ شهریور ماه ساعت ۱۰:۳۰ از رادیو نمایش پخش می‌شود.

همچنین در این روز نمایش رادیویی”نشان ولایت” به همین مناسبت ساعت ۱۵:۱۵ دقیقه از رادیو نمایش پخش می‌شود.

 

سرپرست دانشگاه آزاد تاکیدکرد: کمترین تغییرات را در دانشگاه آزاد خواهیم داشت

۳۱ مرداد ۱۳۹۷

کمترین تغییرات را در دانشگاه آزاد خواهیم داشت

به گزارش فرهنگ امروز به نقل از مهر؛  محمدمهدی طهرانچی در نخستین جلسه هیات رئیسه دانشگاه آزاد اسلامی در ابتدای این جلسه با قدردانی از زحمات فرهاد رهبر در دوره ریاست دانشگاه آزاد اسلامی گفت: از حضور وی در تحول و طرح‌هایی که داریم، استفاده خواهیم کرد.

وی با تاکید بر اینکه نیمی از آموزش عالی کشور بر عهده دانشگاه آزاد اسلامی است، افزود: همه ما در این دانشگاه قرار است به طور جدی کار کنیم و در مقابل دشمنان خارجی و داخلی که قصد ایجاد یاس و ناامیدی در کشور را دارند، جهاد اکبر انجام دهیم، پس طبیعی است زمانی که ما امیدآفرینی کنیم، دشمنان بیکار نخواهند نشست.

سرپرست دانشگاه آزاد با بیان اینکه حرکت دانشگاه آزاد اسلامی باید رسیدن به تمدن نوین اسلامی بر پایه میراث تاریخی علمی و تجربه گرانقدر اسلامی باشد، گفت: باید به این موضوع توجه داشته باشیم که همه کارها از جمله تحقیق و علم نیازمند مدیریت سازمان یافته است و بدون برنامه‌ریزی نمی‌شود کارها را پیش برد.

طهرانچی خاطرنشان کرد: زمانی که مقام معظم رهبری اینگونه به حرکت علمی تاکید دارند و می‌گویند من تا نفس دارم ذره‌ای کوتاه نخواهم آمد، ما باید چه بگوییم؟ باید با همه وجود جلوی مأیوس شدن و ناامیدی نیروی جوان را بگیریم.

وی ادامه داد: زمانی که مقام معظم رهبری این بیانات را می فرمایند، به معنای این است که ایشان همه گزارش‌ها را گرفته‌اند و با فصاحت و نخبگی که دارند به ما تاکید می‌کنند که باید این سه اقدام را انجام دهیم، پس ما اگر ولایت‌مدار هستیم باید به فرمایشات ایشان عمل کنیم.

استاد تمام دانشگاه شهید بهشتی با بیان اینکه ما دو برنامه جدی در دانشگاه آزاد اسلامی خواهیم داشت، گفت: یکی از این برنامه ها برای شش ماه آینده است. طهرانچی عنوان کرد: دشمن در حال ناامید کردن جوانان کشور است، پس نیاز است ما یک جریان سازی در مقابل جریانی که قصد ایجاد ناامیدی بین جوانان دارد، راه بیاندازیم.

وی خاطرنشان کرد: زمانی که مقام معظم رهبری، دانشگاه آزاد اسلامی را به دکتر ولایتی سپردند، از ایشان خواستند تدبیر لازم نسبت به تحول دانشگاه را در پیش بگیرند. با توجه به این موضوع، دکتر ولایتی به طور جدی بخش اعظم وقت خود را به دانشگاه آزاد اسلامی اختصاص دادند.

عضو هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی افزود: ما در دانشگاه آزاد اسلامی به دنبال بازگشت به وضع گذشته یا حفظ وضع موجود نیستیم و تلاش هم نداریم که تبدیل به دانشگاهی چون صنعتی شریف و… شویم، بلکه می خواهیم خلق آفرینش آینده را داشته باشیم و در عین اینکه سازمان آموزشی هستیم، سازمانی فرهنگی، تربیتی، پژوهشی و کارآفرین باشیم، چرا که ایجاد اشتغال بر ما واجب تر از هر امری است.

طهرانچی با اشاره به ابلاغ سیاست های کلی علم و فناوری از سوی رهبر معظم انقلاب گفت: مقام معظم رهبری در بند اول این سیاست ها به موضوع «جهاد مستمر علمی با هدف کسب مرجعیت علمی و فناوری در جهان» تاکید کرده اند. مدیریت ما در دانشگاه آزاد اسلامی باید مانند دوران دفاع مقدس باشد.

وی تربیت نیروی انسانی، افزایش دانش مستند شده، حل مسئله و تعالی فردی، اجتماعی و فضای عمومی را به عنوان چهار رکن اصلی فعالیت های خود برشمرد و گفت: دانشگاه آزاد اسلامی فقط تعالی فردی ندارد، بلکه به دنبال تعالی اجتماعی و فضای عمومی کشور خواهد بود و ریل‌گذاری ما براساس این چهار رکن است که باید برای آن نظام جدید ایجاد کنیم.

استاد تمام دانشگاه شهید بهشتی افزود: اگر ما اعلام کنیم که دانشگاه آزاد اسلامی دو هزار جوان را برای عضویت هیات علمی جذب می کند، می توانیم امید را در بین جوانان زنده کنیم و بنده معتقدم ما هر حرکت اساسی که در دانشگاه آزاد اسلامی انجام دهیم، تحولات ما روی میز اتاق ایران در آمریکا تحلیل خواهد شد و اینگونه نیست که ما بخواهیم خط ریل دانشگاه آزاد اسلامی را تغییر دهیم و آنها کاری انجام ندهند.

عضو هیات امنای دانشگاه آزاد اسلامی تصریح کرد: زمانی که یک نماینده مجلس توئیتی را منتشر می کند، ترامپ به آن واکنش نشان می‌دهد، پس قطعاً آنها نسبت به اقدامات و تحولات دانشگاه آزاد اسلامی ساکت نخواهند نشست.

طهرانچی با انتقاد از نحوه فعالیت دانشگاه‌ها در کشور، گفت: متاسفانه دانشگاه‌های ما تنها دانش تخصصی می آموزند و دانش مهارتی و اجتماعی را به جوانان نمی آموزند. دانشگاه آزاد اسلامی هم به منظور توسعه محوری در شهرهای مختلف گسترش پیدا کرد و نگاه مسئولان آن به دانشگاه، برگزاری کلاس های درس بوده است.

وی با طرح این پرسش که چرا در علم مدیریت نباید دکترای حرفه‌ای تربیت کنیم؟ گفت: دانشگاه آزاد اسلامی باید به سمت تربیت مدیران حرفه‌ای حرکت کند، به‌ طوری که بتواند مدیریت نهادی و بخشی تحویل جامعه بدهد.

سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی با بیان اینکه برای ایجاد تحول در آموزش عالی نباید خود را محدود به قوانین کنیم، گفت: خوشبختانه فاصله ما برای تصویب مقررات با هیات امنا کوتاه است و اعتقاد بنده این است که قوانین و ساختار، ابزار ما برای اداره دانشگاه است نه اینکه ما ابزاری برای اجرای قوانین باشیم، پس با این رویکرد، می توانیم در دانشگاه آزاد اسلامی و نظام آموزش عالی کشور تحول‌آفرین باشیم.

طهرانچی با انتقاد از نظام تربیت نیروی انسانی در کشور، تاکید کرد: یکی از سنگ بناهای کجی که غربی‌ها برای ما گذاشتند، نام‌گذاری دوره تحصیل دانشگاه به عنوان «آموزش عالی» است. ما در دوران تحصیل مدرسه از عنوان «آموزش و پرورش» استفاده می‌کنیم، اما به دوره دانشگاه «آموزش عالی» گفته می‌شود که این اولین تحریف است.

وی افزود: دومین تحریف هم به دوره کارشناسی برمی‌گردد که به آن «لیسانس» می‌گویند، در صورتی که دوره کارشناسی در ادامه دوران دبیرستان و مدرسه قرار دارد. پیامبر اسلام (ص) نیز می فرمایند تا ۲۱ سالگی فرزندان خود را تربیت کنید، بعد از آن آنچه تربیت شده اند، می مانند.

سرپرست دانشگاه آزاد اسلامی با اشاره به ظرفیت‌های دانشگاه آزاد اسلامی برای تربیت نیروی انسانی، خاطرنشان کرد: ما با دارا بودن مدارس سما و واحدهای دانشگاهی، می توانیم از ۶ سالگی تربیت فرزندان کشور را داشته باشیم. ما می خواهیم طرح تحول دانشگاه آزاد اسلامی را براساس نظام تربیتی تدوین کنیم، چرا که در آموزش لایحه استراتژیک نداریم و از خارجی ها کپی برداری کرده ایم. در پژوهش هم لایحه تاکتیک نداریم و فقط لایحه اجرا داریم که حتی برنامه و نظام موضوعات هم مشخص نشده است.

طهرانچی با بیان اینکه کمترین تغییرات را در دانشگاه آزاد اسلامی خواهیم داشت، گفت: دکتر ضیائی رئیس سابق حوزه ریاست و روابط عمومی را در دوره جدید در کمک ساختار دانشگاه آزاد اسلامی در نظر خواهیم گرفت و دکتر کاظمی که از افراد خوش فکر حوزه مدیریت دانش است و در واحد تهران مرکزی در طرح برنامه های علمی همکاری داشت، مدیریت حوزه ریاست و روابط عمومی را بر عهده خواهند گرفت.

عروسک‌ها به تالارهای حافظ و فردوسی می‌آیند

۳۱ مرداد ۱۳۹۷

به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی  امور بین‌الملل بنیاد رودکی، تالارهای حافظ و فردوسی از اول تا ششم شهریور ماه ۹۷ میزبان هفدهمین جشنواره بین‌الملل نمایش عروسکی به دبیری مرضیه برومند می‌شوند.

در این جشنواره نمایش‌های عروسکی در قالب تئاتر بین‌الملل با عنوان ؛ «سیه موی جلالی» و «کوچکترین نمایش از انتهای دنیا» ساعت ۱۸ و ۲۰ در تالار حافظ و «اپرای عروسکی خیام» ساعت ۲۱ در تالار فردوسی روی صحنه می‌رود.

مراسم اختتامیه هفدهمین جشنواره بین الملل نمایش عروسکی (تهران مبارک) هفتم شهریور ماه ساعت ۲۰ در محوطه تالار وحدت برگزار می‌شود.

علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت نمایش‌های عروسکی جشنواره می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

 

 

 

هایدگر اندیشه را یک عمل و تجربه می داند/ همگی دچار فقر تفکریم

۳۱ مرداد ۱۳۹۷

هایدگر اندیشه را یک عمل و تجربه می داند/ همگی دچار فقر تفکریم

فرهنگ امروز/ ابوذر شریعتی: هایدگر به ما می گوید که ما اندیشه نمی کنیم، او صراحتاً می گوید حتی آنان که به صورت تخصصی فکر می کنند، یعنی سر و کارشان با قلم و کاغذ و یا عدد و ارقام یا حتی فلسفه است و دانش، آنان نیز نمی اندیشند، و همگی دچار «فقر تفکریم» ادعای بزرگیست، یعنی چه که ما نمی اندیشیم، مگر اندیشه چیست؟

هایدگر به خوبی نشان می دهد که؛ انباشتن اطلاعات در ذهن، پر کردن اطلاعات از انواع و اقسام علوم در ذهن، به معنای اندیشه کردن نیست، کتاب هایی که یک دانشجوی رشته فلسفه می خواند، سقراط یک دهم اش را هم نخوانده بود حتی به خواب هم ندیده بود، اما با این وجود آلفرد وایتهد می گوید؛ «تمامی تاریخ فلسفه غرب، تنها حاشیه ای ست بر سقراط»

اشتباه و خطای انسان این عصر آن است که انباشتن اطلاعات در ذهن و کسب هر اطلاعاتی را اولا دانش می پندارد و ثانیا گرچه دانش هم که باشد، اما انباشته شدن دانش در ذهن به معنای تفکر نیست اما او تفکر اش می انگارد.

 آیا انباشته شدن دانش فلسفی در ذهن به معنای تفکر است؟ انباشته کردن اطلاعات ولو اینکه اطلاعات درجه یک و به روز شده ای باشد، که مرض بشر امروز نیز همین است که می خواهد هر چه که در هر جا رخ می دهد سریع همان را بفهمد و سریع هم هضم اش کند، یعنی در پی «سرعت بخشیدن به امور است» حتی سرعت بخشیدن به «خواندن»، «تفکر  کردن» اما آیا اندیشه سرعت بر می دارد؟

راه اندیشه، اتوبان نیست که سرعت بردار باشد، سرعت برداشتن و سریع بودن در وادی اندیشه به معنای مبتذل کردن و سطحی نمودن آن است، و امروز به وسیله شبکه های اجتماعی حتی فیلسوفی مثل هایدگر نیز در حد چند پستی که کل تفکر او را به داعش یا فاشیزم نسبت دهند تنزل پیدا کرده است، این سطحی نمودن، و تنزل بخشیدن و به ابتذال کشدن امور و وادی اندیشه بهترین گواه بر نیاندیشیدن انسان امروز و این سخن که؛ «اندیشه بر انگیز ترین امر در زمانه اندیشه بر انگیز ما آن است که ما هنوز اندیشه نمی کنیم.»

او خود را یا بی نیاز از بررسی می داند، یا به حدی مساله را تنزل می دهد و سطحی اش می کند که ارزش آن چنان وقت گذاشتنی نداشته باشد، می خواهد راجع به هایدگر صحبت کند، یا هر فیلسوف دیگری، ابتدا او را و اندیشه اش را تا حد یک نازی بودن تنزل می دهد، قامت اندیشه او را به قامت قد کوتاه اندیشه او قامت گرفته و تنزل داده و سپس که هم قد شدند، و مساله سطحی شد، در همین سطح و سطح ابتذالی شروع به، به لجن کشیدن آن متفکر می کند چرا که بدون تنزل بخشیدن و بدون سطحی کردن و پایین کشیدن او نمی تواند او را تنزل دهد و از ارزش ساقط کند!

چیزی که ذهن ما را به خود مشغول کند، اندیشه نیست، هزاران هزار پست بی ارزش در همین فضای مجازی و هزاران هزار کتب حاوی مطالب سطحی، و هزاران هزار شبکه ی اجتماعی است که ادعای آگاهی دارد و در عین حال بسط جهل می کند، اما این که صرفاً با این ها ذهن ما مشغول می شود به معنای اندیشه کردن نیست، پس مشغولیات ذهن را نمی شود اندیشه نامید یا دانست، هایدگر نیز همین را می گوید، و اضافه می کند که؛ ما با این که قابلیت اندیشیدن را داریم اما نمی اندیشیم، یعنی چنین نیست که قابلیت اندیشه را نداشته باشیم، داریم اما در مثال او همانند زمینی شخم زده هستیم که شخم زده شده اما بذری در آن کاشته نشده! (اشاره به بی ریشه شدن انسان امروز) 

اگر مشغولیات ذهنی، اندیشه نیست و نمی توان آن را اندیشه نامید، پس چه چیز است که آدمی را به اندیشه فرا می خواند؟ طبیعت؟ تکنولوژی؟ جامعه؟ اقتصاد؟ فرهنگ؟ دین و دیانت؟ فلسفه؟ علوم انسانی؟ تجربه؟ 

این ها که همه در ذیل همان انباشتن اطلاعات و کسب دانش قرار می گیرد، پس «چه باشد آنچه خوانندش تفکر؟» was heisst denken

چه چیز ما را به «اندیشه کردن و اندیشیدن دعوت می کند؟»

همانطور که در رابطه با فهمیدن، «عمل فهم داریم» و «فهمیدن هم یک نوع عمل» است، اندیشه نیز چنین است، هایدگر اندیشه را یک عمل و تجربه می داند، از «تجربه تفکر» سخن می گوید، او از تجربه تفکر و آموزش اندیشه سخن می گوید، و همین است که برای او مهم است، یعنی آموزش اندیشه است که مهم است، و نه «انباشتن اطلاعات».

این تجربه تفکر چه نوع تجربه ای است؟ و چه چیز ما را به «اندیشیدن» و یا «عمل اندیشیدن و تجربه تفکر» دعوت می کند؟ هایدگر می گوید؛ این خود «اندیشیدن» است که ما را به اندیشیدن دعوت می کند!

وقتی اندیشیدن و تفکر، یک عمل و تجربه باشد و ما بدانیم و بیاموزیم که به چه طریق می شود آن اندیشه را تجربه کرد، در آن صورت خواهیم دانست که چگونه اندیشیدن ما را به اندیشیدن، دعوت می کند، گفتیم که اندیشیدن یک عمل و تجربه است، اما چه نوع تجربه ای ست؟ تجربه ای است که در «راه» به دست می آید، پس اندیشیدن می شود چیزی که در راه به دست می آید، اما نباید فراموش کنیم که هایدگر سریعاً می گوید که غایت مهم نیست، پایان راه مهم نیست، اصلاً این راه پایانی ندارد، که مهم باشد یا نباشد، اندیشیدن «کسب دانش» نیست، همانطور که حتی انباشتن اطلاعات درجه یک نیز اندیشه نیست، پس این چه راهی ست که انسان با قدم نهادن در آن، اندیشیدن را تجربه می کند؟

منبع: مهر

جریان سیاست‌نامه‌نویسی در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران

۳۱ مرداد ۱۳۹۷

جریان سیاست‌نامه‌نویسی در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران

به گزارش فرهنگ امروز به نقل از مهر؛ کتاب «جریان سیاست‌نامه‌نویسی در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران» تتبعی است در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران اسلامی که خود را وقف واکاوی وجوهات مختلف بخش کوچکی از آن کرده است. پرسشی که تمام این تحقیق پیرامون آن شکل گرفته است از جهاتی بسیار ساده است: سیاست‌نامه‌نویسی؟

محقق در فرآیند تحقیق با پرسش‌هایی متعدد و متکثر روبرو می‌شود که در ادبیات موضوعی این حوزه ـ سیاست‌نامه‌پژوهی ـ به طور عام و حتی گاهی ابدا، هیچ اشاره‌ای بدان‌ها نشده و غالباً به تکراریات بسنده شده است. پرسش از خاستگاه اجتماعی سیاست‌نامه‌نویسی، طبقاتی که حاملان تاریخی آن بوده‌اند، ساختارهای اقتصادی‌ای که بر روند تولید، بازتولید، توقف یا زوال آنها مؤثر بوده‌اند و شاید مهم‌ترین نکته چگونگی قرائت و فهم مفاهیم سیاست‌نامه‌ای و پویامندی درونی آن. این کتاب تلاشی است کوچک برای پاسخ‌دادن به چنین پرسش‌هایی و پرداختن به چنین دغدغه‌هایی.

در همین راستا و برای پاسخ به آن پرسش‌ها و چنان دغدغه‌مندی‌هایی، پرسش از سیاست‌نامه‌نویسی در همبستگی سه مؤلفۀ اقتصاد و سیاست و اندیشه و کشف منطق درونی سیاست‌نامه‌نویسی موضوع این پژوهش قرار گرفته است. در اینجا عبارت «کشف منطق درونی سیاست‌نامه‌نویسی» در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران اسلامی حائز اهمیت بسیار است؛ چراکه عمده‌ترین وجه افتراق این پژوهش با آثار استاد طباطبایی است.

طبق فرضیۀ تحقیق، سیاست‌نامه‌ها در همبستگی سه عامل پیش‌گفته شکل گرفته‌اند. بنابراین طبقات اجتماعی، الگوهای معیشتی مسلط در سده‌های میانه و اندیشۀ ایرانشهری (به عنوان سه متغیر مستقل) زمینه‌ساز تولید و بازتولید ـ و شاید نهایتاً توقف و «زوال» ـ (به عنوان متغیر وابسته) سیاست‌نامه‌نویسی بوده‌اند.

فصل اول به تعیین قاب تحلیلی و تفسیری خودش پرداخته و با مقایسه‌ای انتقادی میان دو روش خوانش متن و نگاهی به شیوه‌های فهم و روایت تاریخ، کوشیده تا متناسب با موضوع و گسترۀ کار این تحقیق قابی نظری ـ تحلیلی را تعریف کند.

فصل دوم به وجود یا عدم پدیدۀ سیاست‌نامه‌نویسی در تاریخ پرداخته است. این فصل با تشکیک مشهور منکران علیه وجود سیاست‌نامه‌نویسی ـ و متعاقباً قائلان به عدم وجود چیزی به نام «ایران» ـ آغاز می‌شود و می‌کوشد تا با داده‌پژوهی‌های بسیار و متعدد جریان سیاست‌نامه‌نویسی، گسترۀ آن، حاملان اجتماعی‌اش و منابع فکری‌اش را نشان دهد.

فصل سوم به پنج مؤلفۀ بنیادین متون سیاست‌نامه‌ای، طیف معنایی‌شان، نحوۀ ارتباطشان با یکدیگر پرداخته و کوشیده تا معیاری معرفت‌شناختی برای تشخیص و تعیین متون مرسوم به سیاست‌نامه‌ فراهم کند.

فصل چهارم به بررسی اندیشۀ اقتصادی دورۀ میانه، شیوه‌های معیشت، بازتاب مفهومی‌شان در متون سیاست‌نامه‌ای و تحلیل وجوه اقتصادی سیاست‌نامه‌ها پرداخته است و در همین زمینه توانسته زوایای جدیدی را بر روی سیاست‌نامه‌پژوهی بگشاید.

فصل پنجم به طبقات اجتماعی، نقش آنها در تولید سیاست‌نامه‌ها و تبعات روشی این رابطه برای بازتفسیرشان پرداخته است. در این فصل رابطه‌ای معنادار میان بستر اجتماعی و متون تولیدی برقرار شده و به نظر می‌رسد که توانسته به گونه‌ای از جامعه‌شناسی متن دست یافته باشد. در نتیجه‌گیری این فصل نیز بر امکان‌های جدید در این حوزۀ تحقیقی تأکید شده است.

فصل ششم با تحلیل چهار رکن سازمان حکومت و شیوه‌های اداره‌شان، به تشریح الگوهای حکمرانی در متون سیاست‌نامه‌نویسی پرداخته است. در این فصل تلاش شده که نه‌تنها الگویی منسجم از سازمان حکمرانی ایرانشهری ارائه شود، بلکه با ارجاعی به مبانی فکری اندیشۀ سیاسی ایرانشهری، بر انسجام منطقی این دسته متون بیش از پیش تأیید و تأکید شده است.

در نهایت تحقیق با تعریف سیاست‌نامه‌نویسی و جریان آن، امکان‌های تعمیم داده‌ها، پیگیری برخی فرضیه‌ها و نسبت تحقیق با دیگر ادبیات پژوهشی این حوزه به نتیجه‌گیری رسیده است.

در پایان، این نکته گفتنی است که این اثر اساس را بر کارهای سه بزرگ این عرصه ـ زرنتال، طباطبایی، فیرحی ـ قرار داده و به‌ویژه بر آثار ارزشمند استاد دکتر سیدجواد طباطبایی و جناب دکتر فیرحی تکیه کرده است.

فهرست مطالب کتاب:

پیش‌گفتار: سخنی و سپاسی

مقدمه: ساختار پژوهش

فصل اول: نظریه و روش

فصل دوم: هنگامۀ تدوین

فصل سوم: مبانی فکری اندیشۀ سیاسی جریان سیاست‌نامه‌نویسی

فصل چهارم: وجوه اقتصادی سیاست‌نامه‌نویسی

فصل پنجم: طبقات اجتماعی در ایران (اواخر ساسانی و سده‌های نخستین)

فصل ششم: الگوی حکمرانی در سیاست‌نامه‌نویسی

نتیجه‌گیری

منابع و مأخذ

کتاب «جریان سیاست‌نامه‌نویسی در تاریخ اندیشۀ سیاسی سده‌های میانۀ ایران (همبستگی اقتصاد و سیاست و اندیشه)» تالیف«محمدرضا مرادی طادی» در ۳۴۲ صفحه به قیمت ۴۲۵ هزار ریال از سوی انتشارات تمدن علمی منتشر شده است.

معرفی طرح و ایده‌های منتخب بخش مسابقه خردسال جشنواره تئاتر کودک و نوجوان / اعلام طرح و ایده‌های منتخب بخش مسابقه تئاتر خیابانی

۳۱ مرداد ۱۳۹۷

به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی بیست و پنجمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان، هیات انتخاب بخش مسابقه تئاتر خردسال با حضور منصور خلج، آناهیتا غنی زاده و افسانه زمانی پس از ارزیابی ۹۶ متن، طرح و ایده متقاضی حضور در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان، ۲۴ اثر را برای حضور در مرحله بعد معرفی کردند.

طبق اعلام هیات انتخاب؛ نمایش‌های “آدم برفی” نوشته و کارگردانی فاطمه ابرار پایدار از همدان، “باهار” نوشته و کارگردانی پریسا قاسمی از تهران، “بوکه صلحانه” نوشته و کارگردانی وحید خسروی از کرمانشاه، “ترمه و دوست دماغ گنده” نوشته و کارگردانی مبینا احرار از تهران، “جادوگر درخت انجیر هندی” نوشته و کارگردانی احسان مجیدی از تهران، “چه کار میکنی با یک فکر نو؟” نوشته و کارگردانی سعید حاجی حیدری از تهران، “خانه سیبی” نوشته و کارگردانی فرهاد اسماعیلی از همدان، “خرگوشک و رودخانه” نوشته سید حسین فدایی حسین با کارگردانی زهرا طباطبایی از اصفهان، “خش خش هوهو” نوشته و کارگردانی گیتا صالحی امری و ستاره معصوم بیگی از تهران، “دوستی” نوشته و کارگردانی هیام احمدی از آبادان، “رامین و سرزمین رویایی” نوشته و کارگردانی افشین قاسمی از تهران، “رویای سپید” نوشته و کارگردان آرین ناصری مهر از تهران، “رویای کوچک” نوشته و کارگردانی مجتبی مهدی از تهران، “سفر دندان‌ها” نوشته فرهاد اسماعیلی با کارگردانی محمد طالبی از همدان، “سینا و پرنده خوش شانس” نوشته و کارگردانی محمد محسنی از ساوه، “کلاغ خنزر پنزری” نوشته و کارگردانی آذر متفکر از قزوین، “کلاه” نوشته و کارگردانی محمدرضا جعفری لفوت از آستانه اشرفیه، “گورخر سیاه” نوشته بربل مایا با کارگردانی شراره طیار از پردیس، “لباسهای رنگارنگ” نوشته و کارگردانی نگار نادری از لاهیجان، “من نمی خوام” نوشته ماندانا عبقری با کارگردانی علیرضا دهقانی از تهران، “مهمونی پر ماجرا” نوشته و کارگردانی لیلا بیگوند از تهران، “میخوام سبز باشم” نوشته و کارگردانی میلاد احمدلو از تهران، نمایش “سه داستان از داستان های شاهنامه” نوشته و کارگردانی شقایق شجاعی از تهران (مشروط) و “ننه سرما و لباس بهار” نوشته سید حسین فدایی حسین با کارگردانی سجاد آقابابایی از تهران به بخش مسابقه تئاتر خردسال راه پیدا کرده‌اند.

این بخش تخصصی جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان شامل نمایشهایی است که برای مخاطبان زیر پنج سال تولید شده و مدت زمان آنها ۱۵ تا ۲۵ دقیقه است.

آثار منتخب تا ۱۰ مهرماه فرصت دارند لوح فشرده اجرای نمایش خود را برای مرحله ارزیابی اجرا به دبیرخانه تحویل دهند. به تشخیص شورای انتخاب در نهایت ۶ اثر به جشنواره راه پیدا خواهند کرد.

 

 

طرح و ایده‌های منتخب بخش مسابقه تئاتر خیابانی اعلام شد

با ارزیابی و انتخاب فریبا دلیری، فرزاد لباسی و مرتضی اسدی مرام ۲۹ متن و طرح و ایده برای حضور در مرحله انتخاب اجرای بخش مسابقه تئاتر خیابانی به جشنواره تئاتر کودک معرفی شدند.

هیات انتخاب بخش مسابقه تئاتر خیابانی با حضور فریبا دلیری، فرزاد لباسی و مرتضی اسدی مرام پس از ارزیابی ۱۴۳ متن، طرح و ایده متقاضی حضور در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان، ۲۹ اثر را برای حضور در مرحله بعد معرفی کردند.

۲۹ اثر منتخب این بخش به شرح زیر اعلام شده اند:

“اسباب جنگی” نوشته و کارگردانی محمدرضا آگاه از سنقر، “انجمن صلح ملل” نوشته و کارگردانی شیما شادمانی از همدان، “آلوده نکنیم” نوشته و کارگردانی فرامرز غلامیان از آبادان، “آلیس در سرزمین عجایب” نوشته سارا ذوالفقاری و حمیدرضا ارجمندی با کارگردانی سارا ذوالفقاری از ایلام، “بازی در بازی” نوشته مسعود براهیمی با کارگردانی دلارام ترکی و مسعود براهیمی از تهران، “به صرف چاقی” نوشته و کارگردانی حبیب اله ناصری از میناب، “پرنس” نوشته و کارگردانی حدیث صیفوری از سنقر، “جادوی گل سرخ” نوشته و کارگردانی پژمان شاهوردی از بروجرد، “جنگ کور” نوشته و کارگردانی وحید خسرویاز کرمانشاه، “خلیج فارس” نوشته هومن روح تافی با کارگردانی میثم سلیمی فرد از کرمانشاه، “دادگاه عروق” نوشته و کارگردانی حیدررضایی ایلام، “دختر گل فروش” نوشته حسین فدایی حسین– هادی شمس با کارگردانی فرشید روشنی و هادی شمس از همدان، “درباره یک توپ” نوشته و کارگردانی موسی هدایتی از سنندج، “دوباره” نوشته و کارگردانی مرجان مهرمنش از همدان، “دیو نامه” نوشته و کارگردانی رضا فقیهی از همدان، “روژان از نژاد شهریار کوچولو” با کارگردانی علی عمرانی از ورامین، “زنان مریخی، مردان ونوسی” نوشته و کارگردانی سعید شاه محمدی از ایلام، “زنگ تفریح زندگی” نوشته و کارگردانی مهدی حبیبی ازتهران، “سس” نوشته و کارگردانی مهدی صالحیار از تبریز، “غفلت” نوشته سعید باغبانی با کارگردانی مهدی شادمانی از همدان، “کتاب قدیمی پدر بزرگ” نوشته و کارگردانی نرگس خاک کار از تهران، “گوجی و ووجی” نوشته و کارگردانی حمیدرضا رضایی مجد از همدان، “لی لی” نوشته  زهرا صدری با کارگردانی روزبه رئوفی از رشت، “مهاجران سفید” نوشته و کارگردانی مجید قدیمی از همدان، “واتر” نوشته و کارگردانی محمدرضا بابا خانیان از همدان، “وارش” نوشته محمد جعفری با کارگردانی مریم مهدی پور از کیانشهر، “هر کسی یه طوری می‌ره سر کار” نوشته و کارگردانی حمیدرضا کاظمی از همدان، “یاغیش” نوشته و کارگردانی محمد یوسفی‌زاده از مرند و نمایش “یه خال سر بنیشیم” نوشته و کارگردانی محسن پور نظری از رودسر آثار منتخب تا ۱۰ مهرماه فرصت دارند لوح فشرده اجرای نمایش خود را برای مرحله ارزیابی اجرا به دبیرخانه تحویل دهند. به تشخیص شورای انتخاب در نهایت ۸ اثر به جشنواره راه پیدا خواهند کرد.

بیست و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان با دبیری مریم کاظمی در استان همدان برگزار می‌شود.

 



تمام حقوق قالب و محتوای سایت محفوظ است و هرگونه کپی برداری غیر قانونی و بدون اجازه از سایت پیگرد قانونی دارد