مبینا نصیری

تحلیل عکسی از آرشام رضایی (فرنوش رضایی درجی) – مبینا نصیری

۲۶ تیر ۱۳۹۷





معرفی هنرمند

آرشام رضایی متولد ۱۳۶۴ عضو انجمن عکاسان و کارشناس ارشد تصویرسازی از دانشکده هنر و معماری است. عکاسی را در خانه عکاسان ایران فراگرفت.

پس ازآن به صورت حرفه‌ای در ژانرهای خبری، سینما و تئاتر و هنری فعالیت نمود.

سبک عکسی که به تحلیل آن می‌پردازیم “عکس صحنه‌پردازی شده” نام دارد.

این عکس از مجموعه عکس های آرشام رضایی  که در نمایشگاهی که  در اسفند ماه ۱۳۹۶ برپا گردیده بوده انتخب گردیده است.

تحلیل عکس

زیر سلطه نگاه

اثر فوق نقدی است بر جامعه‌ای که گفتمانی مردانه برآن سلطه دارد و تا عمق پارادایم‌ها (الگو واره‌های فرهنگی) ریشه دوانده است.

در این اثر مخاطب با نگاه‌های متفاوتی روبه‌رو است. نگاه‌هایی که پشت آن‌ها معانی بسیاری نهفته است. نگاه‌هایی که نشان از سلطه جامعه به عنوان یک نهاد قدرت دارد.

نهاد قدرت یکی از واژگانی است که میشل فوکو فیلسوف پسامدرن فرانسوی برای بیان اندیشه خود در نقد پارادایم‌های اجتماعی و سیستم‌های سیاسی انتخاب نمود. نهاد قدرت، چگونگی بودن فرد را تعیین و حقیقتا در زیست وی دخالت می‌نماید.

همانطور که در عکس مورد نظر، مخاطب شاهد نگاه‌هایی است که در پشت خود تحقیر و قضاوت را همراه دارد.

حال به تحلیل نگاه ها می پردازیم.

نگاه مرد، جنس آن نگاهی هیز و پرده در است. او زن را همچون یک کالا برانداز می‌نماید. لورا مالوی نظریه پرداز فمنیست در مقاله‌ای با عنوان، لذت بصری در سینمای روایی، این نوع نگاه را Gaze  می‌نامد و اعتقاد دارد، این مورد از زن یک کالا می‌سازد.

از نظر استفاده از وسایل صحنه نان نیمخورده‌ای که در دست مرد قرار دارد هم می‌تواند نشانه حریص بودن شخصیت وی دارد.

 

نگاه تحقیر گر زن چادر به سر زنبیل به دست، هیبت این شخصیت کاملا ازیک جامعه سنتی می‌آید. جامعه‌ای که تا آن میزان تحت سلطه پارادایم‌های فرهنگی و اجتماعی مسلط بر جامعه است که حتی نگاه هرزه مرد را نمی‌بینید و همچنان زن را برای رفتار دیگران گناهکار می‌داند. این نوع بینش پیوسته زن را در حصار می‌خواهد. حصاری که باورهایی خود ساخته به دور زن کشیده است.

نگاه زن گوشی به دست، این شخصیت آنقدر در جهان پست‌مدرن غرق گشته که حتی فرد دیگری را نمی‌بیند. او که سر در گوشی خویش فروبرده گویی کوچک‌ترین خبری از جهان پیرامون خویش ندارد.

دختر ساک به دست، از نگاه دختر تردید و ترس به خوبی پیداست. تردید و ترسی که حاصل هجوم نگاه‌های قضاوت‌بار به اوست. مکان قرار گرفتن دختر، درست در میانه صحنه است. این مسئله به خوبی هجوم نگاه‌ها به وی را نمایان می‌سازد.

در پایان امیدوارم  این هنرمند جوان با کوشش بیشتری به کار خویش ادامه دهد و در آینده شاهد آثاری درخشان‌تر از وی باشیم.

دسته بندی:

  مقالات